Afbeeldingsresultaat voor okra logoGerelateerde afbeelding                                                                           

 

 

 

 

TREFPUNT KORTRIJK, thuiszorgwinkel- cafétaria, Min. Tacklaan 43, 3de verdiep Infozitdagen: dins- en donderdag alleen voormiddag van 10 tot 11uur                            GSM: 0487/222112 - Inschrijvingen: BE59 0882 5580 1826

www.okrastadkortrijk.be

_______________________________________________________          NIEUWSBRIEF -   16 de jg - mei 2019

 

.

Buitenkeuken

 

Een buitenkeuken is nu mode. Dat had je wellicht al in de reclamefolders gezien. Meestal is hij gemaakt in inox, maar niet altijd, en meestal met een ingebouwde BBQ en dikwijls  ook met water toe- en afvoer. Een buitenkeuken is echt een droom. Je kan je groenten schoonmaken en wassen in de zon. Je kan de slaatjes op het opklapbaar tafeltje zetten dat aan de zijkant van de buitenkeuken vast zit. De olijfolie en wijnazijn staan in een rekje achteraan. Je kan je vrienden rond het vuur ontvangen en het lekkers en de warmte delen. Zalig toch op zomerse dagen.

 

Mijn buitenkeuken is een tafel met vier poten. Het blad bestaat uit ‘paneau luxe’ een bekleding die 60 jaar oud is en niet meer op de markt te verkrijgen. De randjes zijn lichtjes opgekruld door de tand des tijds, maar het blad houdt stand. De poten heb ik onlangs in het wit geschilderd omdat de beige kleurige verf die mijn papa er op schilderde verweerd was. Het onderste deel van de poten heeft mijn man onlangs afgezaagd omdat ze rot waren en vervangen door stevige witte blokjes die weer 50 jaar kunnen mee gaan.

Mijn buitenkeuken, dat is de tafel die mijn papa maakte voor mijn twaalfde verjaardag. Hij was smal, net breed genoeg om een gewone map op te leggen. Als hij onder het dakvenster stond had ik natuurlijk licht van boven en kon ik nog net passeren want mijn zolderkamer was zeer smal. De tafel was wel lang genoeg om drie cursussen naast elkaar open te leggen.

 

Na alle studiejaren en mijn verhuis naar Kortrijk belandde mijn studeertafel op zolder. Daar werd hij als knutseltafel gebruikt door de kinderen. Een na een trouwden de kinderen en de tafel bleef werkloos op zolder staan. Bij de verhuis naar onze kleine seniorenwoning kreeg hij bijna het statuut: ’nutteloos.’ Dat kon ik over mijn hart niet krijgen. De tafel werd opgewaardeerd tot ‘buitenkeuken’.

Ik schil de aardappelen in de zon, kuis sla en top de boontjes met steeds dat nostalgisch gevoel van vroeger. De water toe- en afvoer gebeurt met emmers in mijn ‘buitenkeuken’. Ik vul ze aan de kraan en kieper ze leeg in het rioolputje op het terras. De slaatjes kunnen naast elkaar geplaatst worden en er is dan nog plaats voor de olijfolie en de wijnazijn en de koude patatjes. Zalig toch zo’n buitenkeuken!